Praca Podopiecznego

           Autorski Program Przystosowawczy do Życia i Pracy w Społeczeństwie dla Osób Niepełnosprawnych Intelektualnie napisała Anna Dyrka-Brzozowska w 1992 roku.. Zawierał projekt stworzenia DOMU w bezterminowej perspektywie czasowej dla 6ciorga dzieci i młodzieży z głębszą niesprawnością intelektualną, sierot społecznych, dla których jedyną propozycją pomocy Państwa był DOM Pomocy Społecznej.

 

         „DOM NA OSIEDLU” – który powstał w oparciu o Autorski Program stanowił opozycję w stosunku do stosowanych w DPSach form opieki. Proponował aktywność wychowanków we wszystkich czynnościach życia codziennego we własnym domu, który będzie docelowym miejscem pobytu. Nauka poprzez doświadczenie, czynione przy wsparciu asystenta w tworzeniu domu, rozpoznaniu obowiązków w prowadzeniu go, poznaniu osiedla, miasta, nawiązywaniu kontaktów z sąsiadami, budowaniu relacji z otoczeniem i jeszcze długą listę innych do opanowania umiejętności.

            Rozpoznanie i rozwijanie indywidualnego potencjału twórczego w każdej z wspieranych osób , oraz poszukiwanie dla nich adekwatnej do ich możliwości, oraz zainteresowań – pracy dla społeczeństwa to twórcze zadanie dla asystenta- który jest osobą towarzyszącą, inspirującą, wspierającą , radząca, cierpliwie pokazującą, wyrozumiałą, ale nie wyręczającą w żadnym z działań /to jeden z podstawowych błędów wychowawczych popełnianych zarówno w DPSach jak też nagminnie , chociaż istnieją wyjątki-w domach rodzinnych gdzie dzieci głębiej niesprawne intelektualnie traktuje się jako osoby godne współczucia, więc obsługiwane i wyręczane we wszystkich niemal czynnościach, których przecież winny się uczyć, bowiem większość z nich jest do tego zdolna.

     Potrzebują jednak permanentnej rehabilitacji polegającej na utrwalaniu już nabytych umiejętności i zdobywaniu nowych/

             

       W „Domu na Osiedlu” we wrześniu 1993 roku zamieszkało 6 osób. Mieszkanie na Kalinowej w Łodzi zakupił PFRON dla realizacji Programu. Osoby, które w nim zamieszkały to: dziewczynka w wieku 10 lat jej rodzeństwo chłopak i dziewczyna bliźniacy lat 18, siostra 20 letnia oraz dwóch zaprzyjaźnionych chłopców w wieku 16 i 19 lat wszyscy z orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym i znacznym z wyjątkiem najmłodszej nie mającej jeszcze żadnego stałego rozpoznania. Wzięci z ośrodków szkolno- wychowawczych, kandydaci do DPSu podobnie jak inne sieroty społeczne, które kończą szkołę życia. Prawie wszyscy na lekach uspakajających, niepotrafiący prostych nawet czynności

         z opiniami nie nadających się do żadnej pracy

   

O tym co działo się przez następne lata można przeczytać w tekstach umieszczonych w archiwum.

 

            Aktualna informacja o „Domu na Osiedlu „rok 2018 następny etap realizacji Programu- bezterminowej rehabilitacji uczestników Projektu.

        Dziś „Dom na Osiedlu” to dwa mieszkania i kilka lokali w różnych punktach miasta oraz 12 osób, które wspieramy. (Ostatnio przyjęliśmy dwie z nich, a jesteśmy gotowi przyjąć dwie następne jeśli taka potrzeba zaistnieje) My to Towarzystwo Przyjaciół Domu na Osiedlu”, będące Organizacją Pożytku Publicznego, wspomagane przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, okazjonalnych sponsorów, datki z 1% i to co sami wypracujemy w pracowni twórczej i sprzedamy w naszej galerii/. 

      Osoby, które wspieramy od przeszło 20 lat to już dzisiaj dorośli ludzie w dużej mierze samodzielni, posiadający wiele umiejętności tworzący wspólnotę. I chociaż wsparcie nigdy nie przestanie być im potrzebne /bo nie zmieni się ich stopień niepełnosprawności intelektualnej/ to jednak zmienia się jego rodzaj. Ponieważ w miarę ich ogólnego rozwoju i samodzielności (a są to priorytety realizowanego Programu), oraz poprzez wejście w bezpośrednie kontakty społeczne, otwierają się na coraz to nowe obszary poznania, które przynoszą im różnego rodzaju wyzwania, którym musza sprostać, pytania i problemy, które przy naszej pomocy musza rozwiązywać, a na inne odpowiadać.

        Ważnym osiągnięciem rozwoju osób, którym towarzyszymy jest narastająca świadomość znaczenia pracy w ich życiu. Uregulowany jej tryb przynosi oczekiwane efekty. I tak, rytm ich dnia wygląda podobnie jak dzień powszedni każdego z nas. W każdym z dwóch mieszkań dzień zaczyna się około 7mej. Śniadanie przygotowuje dyżurny, który pełni tę funkcję cały dzień (dyżury ustalają mieszkańcy wspólnoty) około godziny 8:15 wszyscy ruszają samodzielnie do pracowni środkami lokomocji miejskiej lub piechota. Od 9tej do 14tej mają zajęcia w pracowni twórczej. Jest to ich praca i jako taka ma charakter obowiązkowy. O 13 tej dyżurny wraca samodzielnie do domu by przygotować obiad sam lub, jeśli to konieczne pilotowany przez asystenta, sprząta pomieszczenia wspólne /pokoje sprząta każdy mieszkaniec domu sam/, zmywa naczynia po obiedzie. Potem ma aż do kolacji, wolny czas, w którym może robić co chce: wyjść na spacer odwiedzić sąsiada pójść do miasta. Pozostali albo wracają po zajęciach do domu, albo maja dyżury w galerii, ucząc się jej prowadzenia, aranżacji ekspozycji oraz przyjmowania i obsługiwania gości. Mają także indywidualne zajęcia z nowych mediów oraz zajęcia ruchowo-pantomimiczne...

           Lubią zmiany i nowe projekty działań, które im stają na drodze. Niedawno tworzyliśmy wspólnie Galerie Odlot, która już zyskała opinie bardzo pochlebne w różnych publikacjach i wyróżnienie w ubiegłym roku Punkt dla Łodzi dla miejsc ważnych dla Miasta, a już stoi przed  nimi nowe zadanie. Musimy przenieść się razem z nasza podwórkową galerią do zastępczego biurowego lokalu przy pasażu Schillera- / za lokalem Straży Miejskiej - dawne biuro PISu - / by tu przeczekać dwa lata aż do czasu zakończenia rewitalizacji naszego podwórza na Piotrkowskiej 118. 

         Od września jesteśmy więc w nowym lokalu i zapraszamy chętnych, którzy chcieliby nam pomóc włączając się w pracę albo tylko zobaczyć co tam robimy by biuro PISu zamienić w galerie Odlot.  Równolegle, do jesieni, działać będzie Galeria Odlot  w znanym Wam miejscu, w podwórzu na Piotrkowskiej 118.

                    

Czym jest Pracownia Twórcza i Galeria Odlot

w życiu Wspólnoty „Domu na Osiedlu”

          Są miejscami integracji społecznej. /Integracja to proces tworzenia całości z części, włączanie jakiegoś elementu w całość –pisze w słowniku wyrazów obcych Władysław Kopaliński/ Nie trudno się domyśleć czym jest ów nie włączony element w życiu społecznym i trudno to zmienić poprzez okazjonalne imprezy. Jest to proces jak pisze Kopaliński, który trwa w czasie jak my to rozumiemy. A skoro to rozumiemy to do nas należy tworzenie takich przestrzeni, miejsca, gdzie rożne osoby będą chciały przychodzić, bo im się spodoba to miejsce, gdzie będą mogli poznać bliżej gospodarzy tego miejsca i powrócić dla nich samych, by ich spotkać na nowo. 

Wiele osób zna już Galerię Odlot na podwórzu Piotrkowska 118. Zyskaliśmy sporo fanów twórczości naszych artystów i wiele ich prac powędrowało do różnych miejsc w Polsce i za granicą. Mamy nadzieję i na to, że razem z pracami zabrali również ze sobą nowy odmieniony obraz autorów tych prac, gdyż powracają do nas. I to nas raduje.    

 JAKIE SĄ WYMIERNE EFEKTY REALIZACJI PROGRAMU.

1) Osiąganie coraz większej samodzielności przez osoby objęte programem a z tego wynika całkowita zmiana jakości życia tych osób. Kontakt ze społeczeństwem na co dzień, a w dodatku docenienie ich prac i chęć ich posiadania nie z racji niesprawności ich autorów a dla ich walorów twórczych. Tego przecenić nie można.

a)    Zdobycie wielu konkretnych umiejętności pozwalających na zmniejszanie koniecznego wsparcia przez asystenta i instruktora.

b)    Mniejszy koszt utrzymania każdej z osób, bowiem wiele prac koniecznych wykonuje sama osoba niesprawna.

 

 

 

 

Projekt DOM NA OSIEDLU został zamieszczony na Witrynie Obywatelskiej Prezydenta RP. Witryna jest miejscem gromadzenia i rozpowszechniania dobrych praktyk. W roku 2015 projekt został nominowany do Nagrody Prezydenta. Jesteśmy jedynym łódzkim projektem wyróżnionym na Witrynie zapewniającym całkowite wsparcie osobom niepełnosprawnym. 

Przejdź do Witryny Obywatelskiej Prezydenta RP